Vorig jaar is hier voor de kust een zandmotor geplaatst. Dat klinkt wat vreemd maar zie het als een lap extra zand van ruim 1 bij 2 kilometer. Dat lijkt veel maar het is niet weinig. het filmpje hier onder legt precies uit wat die zandmotor is en waarom deze is aangelegd.

Ikzelf ben afgelopen week naar en over de zandmotor gelopen en kunnen ervaren dat het een prachtig stuk natuur geworden is en een oase van rust. Bij bevriende webloggers zag ik al eens dat er zeehonden regelmatig even bijkomen op de zandmotor of daar in de directe omgeving. Kortgeleden is er een echte mammoettand gevonden. Dat laatste klinkt vreemd maar eigenlijk is het niet zo heel erg apart dat er resten van een mammoet zijn aangetroffen of misschien binnenkort nog wel aangetroffen gaan worden. Hier en hier zie je slechts enkele voorbeelden van wat er inmiddels al is gevonden.

Het zand waar de zandmotor uit opgebouwd is, is gekomen van de zeebodem 10 kilometer uit de kust. Op 10 kilometer uit de kust en ook nog eens op de zeebodem lopen doorgaans niet zo heel vaak archeologen om te speuren naar restanten van o.a. de preshistorie. In de opgespoten zeebodemgrond van de Zandmotor vinden fossieljagers slagtanden en kaken aan van dieren die daar 60.000 jaar geleden rondliepen. In die tijd was de Noordzee een droge steppe en liepen daar mammoeten, sabeltandtijgers en wolharige neushoorns rond. Dankzij het opspuiten van het zand op de Zandmotor liggen de zeldzame en puntgave fossielen nu voor het grijpen.

De zandmotor heeft de eerste storm inmiddels megemaakt en dat is zeker als te zien aan de vorm van de zandmotor. Gedurende de komende jaren zal de vorm van de zandmotor gaan veranderen en men verwacht dat er over 20 jaar niets meer van over is en dat de natuur zijn werk heeft gedaan.

Binnenkort samen met vrouwlief naar de zandmotor en dan gewapend met fototoestel en flinke lens want er valt genoeg te fotograferen. Het liefst een zeehond maar al die vissende aalscholvers vind ik ook mooi genoeg.

http://www.youtube.com/watch?v=Pbhg6-QW1i0

Gezocht via de zoekwoorden:

Er liggen in totaal 8.301 Amerikanen begraven in Margraten. De Nederlandse regering heeft de grond uit eerbied en dankbaarheid in eeuwigdurende bruikleen afgestaan aan de VS. De begraafplaats is ca. 26,5 hectare groot en het beheer van de begraafplaats is in handen van de American Battle Monuments Commission.

De toegangsweg leidt naar de trappen van het Ereplein. Voor de toren en het gedenkteken, een rouwende moeder, ligt een vijver, waarin het gedenkteken zich spiegelt. In de toren, ruim 30 m hoog en van veraf te zien, bevinden zich een kapel en een carillon.
Op de muren aan weerszijden van het Ereplein, de Walls of the Missing, staan de namen van 1722 Amerikaanse vermisten die hun leven gaven. Namen van vermisten die later zijn teruggevonden en geïdentificeerd zijn voorzien van een rozet.

Achter de toren bevindt zich de eigenlijke begraafplaats. Officieren en soldaten liggen door elkaar en de kruisen zijn identiek. Alleen de joodse militairen en de zes ontvangers van een Medal of Honor wijken af.

De begraafplaats in dagelijks geopend tussen 9:00 en 17:00 uur. Afgelopen zaterdag stonden we even na 9.00 uur voor de trappen van het Ereplein. In één woord indrukwekkend! Ik kan niet anders zeggen. Hoewel er een bordje staat die oproept tot stilte en respect is het totaal overbodig want bij het zien van deze begraafplaats wordt je vanzelf stil uit respect.

Meer dan 8000 witte kruizen op een rij van mensen die gevochten hebben voor onze vrijheid is echt indrukwekkend. Vooral het groene kortgeknipte gras en het gebruik van spierwit materiaal (graven, het monument, stenen) geeft het een net en statig aanzien. Dagelijks worden de blaadjes van de bomen tussen de graven weggehaald.

Al sinds februari 1945 is het mogelijk om het graf te adopteren van een Amerikaanse soldaat die begraven is op deze begraafplaats. De organisatie hiervan is in handen van de Stichting Adoptie Graven Amerikaanse Begraafplaats Margraten. Alle 8301 graven zijn geadopteerd en alleen bij overlijden van de adoptant komt er weer een graf vrij voor adoptie. Sinds 2008 is het mogelijk ook de naam van een vermiste soldaat op de Walls of the Missing te adopteren. Deze adoptie verklaard dan ook gelijk de vele bloemen die bij veel graven staan.

Een bezoek meer dan waard. Hieronder een ruime respectvolle impressie:

Gezocht via de zoekwoorden:

http://www.youtube.com/watch?v=WYZsToY8huY

Gezocht via de zoekwoorden:

Op Schevingen staan lang de kust een paar leuke webcams die precies laten zien wat de strom doet met de zee en onze kust. Kijk HIER maar voor het noordelijke havenhoofd, HIER voor het zuidelijk havenhoofd, het surfstrand vanuit positie 1 en het surfstrand vanuit positie 2.

Normalee gesproken is er op het surfstrand altijd wel wat te doen en hetzelfde geldt natuurlijk voor het havenhoofd. Via deze webcam kun je vandaag alleen zien hoe de zee en storm tekeer gaat. Natuurlijk ook zo af en toe een verdwaalde wandelaar op het strand.

Gezocht via de zoekwoorden:

Als je kijkt naar onderstaand filmpje dan lijkt het allemaal zo simpel. Het is ook simpel maar je moet het wel doen. Bij voorkeur met z’n allen……

Vorig jaar ging het nationaal en internationaal helemaal verkeerd. Wellicht biedt 2012 nieuwe kansen met nieuwe mogelijkheden.

http://www.youtube.com/watch?v=QvXHbKqofxs

Natuurlijk wensen wij jullie ook de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar met vooral veel liefde en gezondheid!

Mochten we mensen vergeten zijn terug te berichten of wat dan ook………… speciaal voor jou onderstaand fragment

http://www.youtube.com/watch?v=9C314X-IVTw

Gezocht via de zoekwoorden:

Een aantal kinderen deden opvallend veel moeite om even aan mij te laten blijken dat ze er ook waren. Het waren stuk voor stuk spelertjes van de voetbalvereniging. Het duurde even maar opeens kreeg ik een ‘flashback‘ naar het moment dat ik hun leeftijd had.

Toen ik als 9 of 10-jarig jongetje met mijn ouders naar kerkdiensten ging deed ook ik mijn uiterste best om enkele mensen te laten zien dat ik er was. Dat deed je bij je juffrouw of meester maar ook bij je leider van je voetbalelftal en de jeugdvoorzitter. Deze mensen zaten altijd in de kerk, net als ik, want zo was die tijd nu eenmaal. Als ze je niet zagen in de kerk dan zou je daar wel eens op aangesproken kunnen worden. Niemand zat er op te wachten als de jeugdvoorzitter of meester naar je toe kwam met de vraag: “ik heb je niet gezien in de kerk. Was je er wel?”. Het voelde net een straf als de man in kwestie even opmerkte dat hij je niet gezien had.

Onze voetbalvereniging is ooit opgericht met de centjes van de kerk, je elftalgenootjes zaten ook bij je op school en je ging naar dezelfde kerk. De Roomskatholieken hadden hun eigen school, hun eigen kerk en dus ook hun eigen voetbalvereniging. Je kunt het je nu niet meer voorstellen maar zo ging dat nu eenmaal. Meesters maar ook de jeugdleiders en de jeugdvoorzitter zagen er op een zondag bijna allemaal hetzelfde uit: pak 1 aan met flinke stropdas en soms zelfs nog een hoed.

Opeens realiseerde ik me dat ik voor hun, naast natuurlijk de vader van Tico, nu de jeugdvoorzitter van de voetbalvereniging ben. Zoals ik dat toen wilde laten zien aan mijn jeugdvoozitter, wilde zij hun jeugdvoorzitter laten zien dat ze ook in de kerk zaten met hun ouders. Leuk om te zien en bijzonder te moeten constereren dat de geschiedenis zich herhaald maar dan in het klein, bijna niet meer te vergelijken.

In mijn tijd (ja, dat klinkt niet alleen oud mar het is ook enorm lang geleden!) was de kerk vol, zat je hele klas , je hele team en misschien wel je hele school in de kerk. Nu was het een half gevulde kerk met slechts enkele kinderen van onze voetbalvereniging en had de jeugdvoorzitter geen stropdas om en ook geen hoed maar genoeg vergelijking om me weer even wakker te schudden en weer even terug te gaan naar de tijd van lang geleden.

Gezocht via de zoekwoorden:

Toch zijn er natuurlijk altijd uitzonderingen want wie dit soort vuurwerk heeft gezien moet toegeven dat ook dit best wel erg mooi is. In ieder geval erg indrukwekkend en bijzonder.

http://www.youtube.com/watch?v=FPV8zdiySlI

Gezocht via de zoekwoorden:

Landprijzen
In 1998 werd gestart met de bouw van het pretpark, maar onenigheid over de landprijzen tussen de landbouwers en de lokale overheid zorgde ervoor dat het project werd stilgelegd. Ondertussen gebruiken de landbouwers het land opnieuw om hun gewassen te groeien, met de half afgewerkte gebouwen als stille getuigen.

Angstaanjagend
Fotograaf David Gray mocht er een kijkje gaan nemen. “Ik reed de snelweg af en begaf me op de parking, waar ik bewakingsagenten verwachtte. Maar er was absoluut niemand. Ik wandelde zonder problemen het park binnen en vond grote, lege gebouwen met gebroken meubilair. Alles lag onder een dikke laag stof en er heerste een angstaanjagende stilte. Niet meteen iets wat je associeert met een pretpark.”

Verspilling
De lokale boeren vertelden Gray dat ze het land opnieuw gebruikten omdat ze ervan uit gaan dat de projectontwikkelaars toch nooit zullen terugkeren. “Ze hebben gelijk”, zegt Gray. “Het feit dat er geen bewakingsagenten zijn, die normaal overal opduiken in China, zegt genoeg. Dit is weer een typisch geval van mislukte projectontwikkeling in China, waarbij belachelijk veel geld wordt verspild en boeren en hun families onterecht onteigend worden.”

Gezocht via de zoekwoorden:

DeFrees vertrok op 8 augustus dit jaar uit New York. Hij reed via de oostkust naar het zuiden. Als hij daar was aangekomen, trok hij naar het westen. Vervolgens volgde hij de wereldberoemde Route 66 naar Los Angeles.

Het fototoestel van de jongeman zat gedurende de hele roadtrip vast aan zijn dashboard. Het apparaat was zo ingesteld dat het om de vijf minuten een foto maakte. Na de tocht, 55 dagen en 32 doorkruiste staten later, bundelde de Amerikaan zijn beelden om er een bijzondere video van te maken.

http://www.youtube.com/watch?v=Tt-juyvIWMQ

Op zijn website zijn meer video’s en foto’s te bekijken.

Gezocht via de zoekwoorden: