In memoriam Lowie Haas

Precies een jaar geleden kreeg ik het vreselijke nieuws te horen dat mijn maatje Lowie was overleden. Nog steeds mis ik hem intens. Na bijna 25 jaar vriendschap was het opeens gebeurd. Jarenlang hebben we lief en leed gedeeld. Erg veel gelachen, hier en daar wat gedronken maar ook gehuild als hier een reden voor was. De Haagse horeca is na zijn overlijden voor mij niet meer die horeca die ik gewend was. Er is in een jaar tijd veel veranderd maar het gemis laat me nog niet los.

Als een bloem, zo is het leven,
‘t begin is teer en klein.
De één bloeit uitbundig,
de ander geurt heel fijn.
Sommige bloemen blijven lang,
weer anderen blijven even.
Vraag niet bij welke groep je hoort,
dat is het geheim van het leven.

Eén van zijn favoriete nummers zal vandaag in mijn hoofd blijven hangen.

Bovenstaand bericht is niet meer al te recent. Het is mogelijk dat een aantal links niet meer werken of dat de informatie niet meer correct is.
Klik even op HOME voor mogelijk recentere informatie.